Amfidiusz

Wszystkie te tagi zmieniasz w ustawieniach na zasadzie Yes or No.

I właśnie je piszę, nie?

Ej, to jak on może w masce, to ja też Z ostatniej niedzieli: I trochę bardziej frontalnie:

Po długiej przerwie zdecydowałem się na powrót do mojej listy filmów, które muszę obejrzeć przed śmiercią. A że prowadzę ostrożne życie, mogę delektować się tymi produkcjami wtedy, gdy będę miał na to największą ochotę. A sobotnie leniwe popołudnie było właśnie jedną z takich chwil O Mulholland Drive nigdy wcześniej nie słyszałem, po tytule i opisach w sieci również nie mogłem wywnioskować, czego właściwie mam się spodziewać. I chyba dobrze na tym wyszedłem, gdyż jest to film dosyć specyficzny, obfitujący w niezwykłe zwroty akcji dramat, okraszony emocjonującymi scenami oraz ciętym czarnym humorem (oj, były momenty, w których głośno się śmiałem do monitora). Scenariusz stworzony przez Flyncha może pochwalić się bogatą wielowątkowością, w której niezależne motywy przewodnie z pozoru wymijają się, żeby uderzyć w widza ze zwiększona mocą w grande finale. Na uwagę zasługuje także wyśmienita muzyka, której podczas projekcji nie słychać zbyt wiele, ale jeśli już zabrzmiała, to aż mi było żal, że nigdy nie zainwestowałem w porządne głośniki. Świetnie zostały wyolbrzymione nienaturalne wręcz zachowania głównych bohaterów: naiwność początkującej aktoreczki, niezdarność płatnego mordercy czy ekscentryczność sławnego reżysera. Nienaturalność ta ma jednak swoje wytłumaczenie... Jest to bez wątpienia jedna z najciekawszych produkcji ubiegłej dekady, która przez krytyków została uznana jako jedna wielka zagadka. Podczas projekcji, Flynch przedstawia nam masę różnorakich wskazówek ujętych w poszczególnych zachowaniach bohaterów, rekwizytach, a nawet przez niezauważalny byt bohaterów drugoplanowych (jak chociażby barman, którego w ogóle nie zauważyłem podczas oglądania filmu). Pozostaje mi tylko polecić ten tytuł i zachęcić do sprawdzenia się, czy Ty także dasz radę rozwikłać tę łamigłówkę. Dla zachęty mogę dodać, że jedna ze scen uważana jest za jedną z najbardziej przerażających scen, którą kiedykolwiek pojawiła się w filmie No hay banda, no hay orchestra! Wszystko jest iluzją! Silenzio! I w bonusie: jedna z niewielu piosenek, których nie przewijałem podczas oglądania. Naprawdę mnie urzekła Filmweb Rotten Tomatoes

Edytuj grupę i zezwól jej na pobieranie załączników.

Skąd pomysł, że kolega wysyła przez SMTP?

Jest to (IM) Board Panel dostępny dla użytkowników premium na invsionmodding.com.

I jesteś pewien, że podczas wgrywania języka nie pojawił się żaden błąd?

Więc nie tędy droga do rozwiązania problemu...

ACP :wyglad: Wygląd Narzędzia

Przebuduj cache stylu.

Dlaczego Wy to wiecie, a ja nie? Dzięki, rozwiązany!

Zapraszamy do działu Giełda. Za odpowiednim wynagrodzeniem, ktoś na pewno wykona to za Ciebie

Kolego, dla Ciebie naprawdę rar to to samo, co xml?

Hej, Żeby uniknąć wklejania dużej części kodu do bitu globalTemplate, chciałbym utworzyć nowy bit stylu i wkleić do niego odniesienie w istniejącym bicie globalnym. W jaki sposób takie odniesienie powinno wyglądać? Nowy bit utworzyłem w skin_global, jesli ma to znaczenie.

A bo jeszcze nie gotowe. Jak będzie, to wrzucę do prezentacji

ipBoard314-pl157.xml

Wszystko zależy od natury zakładeczki. Dyskusja toczy już się w tym temaciku. Zapraszam do lekturki

Ktoś mi wytłumaczy przydatność takich modyfikacji?

Dzięki, koledzy! Teraz wygląda to o wiele bardziej seksownie!

A bo już cwaniak podmienił screena

Super, upiększę dzięki temu moją tabelkę Powiedz mi jeszcze, proszę, dlaczego hover nie chce mi działać? Mam obecnie taki kod: ipb_styles: .FooterLink { font-size : 10px; color : #b6cce3; text-decoration: none; } .FooterLink a:hover { color: #fff; text-decoration: none; } globalTemplate: <tr> <td><a id="Forum" class="FooterLink" href="#">Forum</a></td> </tr> Kolor linków jest taki, jaki chcę, jednak po najechaniu na dowolny z nich, wczytuje się hover standardowej klasy, czyli ciemnoniebieski z podkreśleniem :/

Nevermind, zbudowałem to na zwykłej tabeli html

Pliki XML.